Wszystkie materiały chronione są prawem autorskim. Ich powielanie i rozpowszechnianie bez pisemnej zgody Stowarzyszenia jest zabronione.

Pierwsza pomoc przy złamaniach

Leczenie złamań

Filmy instruktażowe

---

Pierwsza pomoc przy złamaniach

Zasady udzielania pierwszej pomocy w przypadku złamania u osoby chorej na wrodzoną łamliwość kości nie różnią się niczym od ogólnie przyjętych zasad w ratownictwie medycznym.

Podstawą jest takie unieruchomienie miejsca złamania, aby umożliwić transport do szpitala bez ryzyka dalszych powikłań. Zabezpieczyć należy nie tylko złamaną kość, ale też dwa sąsiadujące z nią stawy, co pozwala utrzymać prawidłowe ustawienie odłamów złamania, zapobiega ruchomości w miejscu złamania, a tym samym chroni przed bólem:

• złamanie podudzia - usztywnienie również na staw skokowy i kolanowy

• złamanie uda - usztywnienie również na staw kolanowy i biodrowy

• złamanie przedramienia - usztywnienie również na staw nadgarstkowy i łokciowy

Najskuteczniejszym sposobem usztywnienia jest założenie szyny Kramera. Jest ona wykonana z metalowych prętów, obożona watą i owinięta bandażem. Można ją dowolnie modelować i dopasowywać do kończyny.


W przypadku braku szyny, do unieruchomienia można użyć wszystkiego, co jest na tyle sztywne aby zabezpieczyć złamanie, np. deseczki, linijki, gałęzi. Poniżej usztywnienie wykonane z gazety.


Można też wykonać bardziej stabilne zabezpieczenie z tektury, według instrukcji poniżej:

1. Odmierzamy i przycinamy tekturę na odpowiednią długość


2. Zaginamy wzdłuż dłuższych krawędzi tworząc "korytko"


3. Zaginamy tekturę na wysokości łokcia


4. Przycinamy boczne krawędzie na zagięciu łokciowym


5. Zaginamy w taki sposób aby boczne krawędzie zachodziły na siebie


6. Mocujemy zachodzące na siebie krawędzie za pomocą zszywacza, nitki, kleju lub taśmy


7. Wykładamy watą lub ligniną, umieszczamy wewnątrz złamaną kończynę i owijamy bandażem


Wszelkie przymiarki zawsze!!! należy wykonywać na kończynie nieuszkodzonej.

Po wstępnym zaopatrzeniu złamania należy zgłosić się do najbliższej przychodni lub szpitala gdzie zostanie wykonane zdjęcie RTG w celu dokładnej oceny złamania i podjęta decyzja co do dalszego postępowania.

---

Leczenie złamań

Po wykonaniu zdjęcia RTG i dokładnej ocenie złamania, lekarz może podjąć decyzję o leczeniu zachowawczym, czyli założeniu opatrunku gipsowego, jeśli jest to złamanie proste bez przemieszczenia, o repozycji (nastawieniu) jeśli nastąpiło przemieszczenie odłamów kostnych, lub o leczeniu operacyjnym, jeśli z jakichkolwiek względów repozycja jest niemożliwa, kość wymaga zespolenia prętem lub doszło do uszkodzenia innych tkanek.

W leczeniu zachowawczym najczęściej stosuje się opatrunek gipsowy tradycyjny pełny lub niepełny, tzw. łuskę. Coraz więcej lekarzy decyduje się na unieruchomienie gipsem syntetycznym, tzw. "lekkim", chociaż jego zastosowanie w przypadku osób z wrodzoną łamliwością kości nadal wywołuje wiele dyskusji, mimo, że nie ma wyraźnych medycznych przeciwwskazań do jego zastosowania. Niewątpliwą zaletą gipsu syntetycznego Soft Cast jest jego niewielka waga, dzięki czemu nie obciąża kończyny oraz fakt, że jego zmoczenie nie powoduje żadnych negatywnych konsekwencji, co ma szczególne znacenie w przypadku małych dzieci.

Sytuacją, w której Soft Cast nie znajduje zastosowania jest konieczność repozycji po założeniu opatrunku gipsowego. Konieczność taka zachodzi w przypadku złamania bez przemieszczenia bocznego, gdy krawędzie odłamów kostnych stykają się ze sobą z jednej strony, po przeciwnej natomiast powstaje duża szczelina.

Widoczna na poniższym zdjęciu RTG szczelina powstała po złamaniu kości udowej nie jest duża. Często odległość pomiędzy krawędziami kości przekracza 1 cm.


W takiej sytuacji, na złamaną kończynę zakłada się opatrunek gipsowy tradycyjny bez jakiejkolwiek dodatkowej ingerencji. Repozycję wykonuje się po 7-10 dniach, kiedy zrost jest na tyle mocny, że ryzyko przemieszczenia jest niewielkie i jednocześnie na tyle elastyczny, że możliwe jest dociśnięcie odłamów. Repozycja polega na poprzecznym przecięciu opatrunku gipsowego po stronie styku odłamów. W powstały otwór wsuwa się niewielki klinek delikatnie odginając opatrunek gipsowy. Powoduje to wyprostowanie kości i złączenie odłamów. Miejsce przecięcia zabezpiecza się cienką warstwą gipsu. Cały zabieg powinien być monitorowany tak, aby nie doszło do przegięcia kości w przeciwną stronę. Repozycja wykonana w odpowiednim czasie i w prawidłowy sposób nie powinna powodować dolegliwości bólowych.

Złamana kończyna powinna pozostać w usztywnieniu przez około 4 tygodnie. Zazwyczaj jest to wystarczający okres na wytworzenie zrostu. Zbyt długi czas usztywnienia powoduje odwapnienie i tak osłabionych kości. Natomiast zbyt wczesne zdjęcie opatrunku może przyczynyć się do powstania deformacji w miejscu złamania.

---

Filmy instruktażowe

dodane przez Magda